Lemurek myszaty/ maki myszka

Gatunek małpiatki z rodziny lemurkowatych, wyglądem przypominający mysz.

Występuje w wilgotne lasy i trzciny zachodniego Madagaskaru. Spotykany na plantacjach.

    Lemurek myszaty należy do najmniejszych przedstawicieli rzędu naczelnych. Długość jego ciała wynosi ok. 13 cm, długość ogona to ok. 12 cm, masa ciała ok. 50 g. Ma popielatoszarą sierść z białym brzuchem i pręgą między oczami.

   Prowadzi nocny tryb życia. Żyje w niewielkich stadach. Buduje gniazda na wysokich drzewach lub chroni się w dziuplach. Żywi się owadami, owocami i małymi ptakami.

  Dwa razy w roku samica rodzi 1–4 młodych, które dojrzewają płciowo w wieku 10 miesięcy.

      Wszystkie lemurkowate (Cheirogaleidae) są objęte konwencją CITES.

Palczak madagaskarski / aj-aj.

  Gatunek małpiatki, jedyny współcześnie żyjący przedstawiciel rodziny palczakowatych, blisko spokrewniony z większym od niego, wymarłym Daubentonia robusta.

  Występuje tylko na wschodnim i północno-zachodnim wybrzeżu Madagaskaru (gatunek endemiczny).

    Ciało wielkości kota, z dużą głową i krótkim pyskiem, uszy duże, chwytne palce u rąk i nóg. Ubarwienie czarno brązowe, na twarzy i piersiach jaśniejsze. Futro puszyste z miękkim włosem. Duży puszysty ogon.

    Jego charakterystyczną cechą jest to, że posiada cienki, długi palec środkowy, zakończony hakowatym pazurem. Palec ten służy mu do opukiwania pni drzew głównie bambusa, a następnie wyciągania owadów i ich larw przez szczeliny, które wygryza swoimi długimi siekaczami. Ponadto siekacze te charakteryzują się wzrostem przez całe życie palczaka - zupełnie jak u gryzoni. Zredukowana liczba zębów - z formuły 2.1.3.3 charakterystycznej dla małpiatek palczak przeszedł na formułę 1.0.1.3 dla górnej szczęki i 1.0.0.3 dla dolnej. Żyje ok. 20 - 25 lat. Jest małpiatką aktywną w nocy, w związku z tym posiada w oku błonę odblaskową. Od roku 1933 uważany za gatunek wymarły, w 1961 odkryty ponownie. W kolejnych latach odkryto kolejne jego populacje. Obecnie jest uważany za gatunek dość szeroko rozprzestrzeniony, ale nadal narażony na wyginięcie.

Żywi się owadami, kokosami, owocami, bambusem oraz trzciną cukrową.

 

Lemur katta

    Gatunek małpiatki z rodziny lemurowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Lemur.

Jego cechy to :

• długi ogon (ponad 40 cm) z 13-15 białymi i czarnymi obrączkami.
• długość ciała bez ogona 35-50 cm
• masa ciała 2,5-5 kg
• ubarwienie popielate
• sierść gęsta i wełnista
• głosy zbliżone do kociego mruczenia i pisków

Żyje w południowo-zachodniej części Madagaskaru, na otwartych, suchych i skalnych, rzadko na zalesionych terenach (tryb życia naziemny) tworząc grupy złożone z 5-20 osobników. Chroni się w jaskiniach. Owocożerny, zjada również liście i nasiona, a jedynie okazjonalnie owady.

Lemury katta stosunkowo dużo czasu spędzają na ziemi, nie oddalając się jednak zbytnio od swoich drzew, gotowe do natychmiastowego powrotu w przypadku najmniejszego zaniepokojenia. Aktywne wyłącznie w ciągu dnia.
Po 4,5-miesięcznej ciąży samica rodzi 1–2, rzadziej 3 młode, które wczepiają się w futro na brzuchu matki i wiszą tam, nie krępując swobody jej ruchów, do ukończenia 2 tygodnia życia. Po tym okresie przechodzą na grzbiet rodzicielki i zostają tam do momentu osiągnięcia sprawności pozwalającej im poruszać się wraz z grupą. 30 do 50% młodych ginie przed osiągnięciem pierwszego roku życia. W niewoli odnotowano lemura katta żyjącego 25 lat.